فرزند حافظ!
حافظ قرن هاست که در خاک آرمیده، اما کلماتش هنوز میان مردم راه می روند؛ از خانه ای به خانه ی دیگر، از دستی به دستی دیگر. گاهی در مجلسی باشکوه خوانده می شوند و گاهی در گوشه ی خیابان، نان شب کودکی را فراهم می کنند./ دسته ی فال ها را گرفت طرفم. یکی برداشتم و پنجاه هزار تومان دادم دستش. دست های هفت هشت ساله اش خشک و ترک خورده بود؛ انگار دست های یک پیرمرد هفتاد، هشتادساله باشد، نه دست های کودکی که باید هنوز بوی بازی و شیطنت بدهد. از جیب عقب شلوارش یک کیف پول بیرون کشید. چنان با ژست مردانه دست به جیب شد که دلم برایش رفت. چند اسکناس ده هزارتومانی ...
Click
To Read Full Article
