«راحیل» و «رخشان» و یک آغوشِ ناتمام؛ بغض این دخترها «ته» ندارد!
یک روز عادی زنی معمولی و عادی در میان هیاهوی یک زندگی عادی، ناگهان مورد حمله موشک های دشمن قرار گرفت؛ و حالا «راحیل» و «رخشان» همچنان مبهوت روز شهادت مادرشان هستند./ در برخی خانه ها، سکوت فقط نبودِ صدا نیست؛ حضوری است سنگین، پر از خاطره... خانه ای که واردش می شوی، شاید در نگاه اول تفاوتی با دیگر خانه ها نداشته باشد، اما کافی است چند دقیقه در آن بمانی تا بفهمی اینجا، هر گوشه اش چیزی برای گفتن دارد. روی دیوارها، قاب عکس هایی که دیگر فقط تصویر نیستند؛ هر کدام، تکه ای از زندگی اند. در میان آن ها، تصویر زنی که حالا دیگر نیست، اما حضورش هنوز در ...
Click
To Read Full Article
