زبان بهمثابه مقاومت؛ در یادِ بهرام بیضایی
فقدان بهرام بیضایی، از دست دادن یک هنرمند صرف نیست؛ فقدان شیوه ای از اندیشیدن و آموختن است. او از آن معلمانی بود که آموزش را نه در انتقال اطلاعات، بلکه در پرورش حساسیت نسبت به زبان، تاریخ و روایت می دید. بیضایی نسلی را تربیت کرد که بسیاری از آنان امروز خود استادان برجسته ی تئاتر و سینما هستند و رد نگاه او را می توان در وسواس زبانی، دقت ساختاری و مسئولیت فرهنگی آثارشان بازشناخت. غیاب او، غیاب صدایی است که در برابر ساده سازی و فراموشی ایستادگی می کرد؛ صدایی که حتی در نبودِ فیزیکی، از خلال آثار و شاگردانش همچنان تدریس می کند. بهرام بیضایی یکی ...
Click
To Read Full Article