گرهای از نقش قالی فرهنگ ایرانزمین
روزگاری سخت و نفس گیر فرا رسیده است؛ روزگاری که در آن فرهنگِ تمدنی و هنرِ ایران، با شتابی هولناک، واپسین داشته ها و باقی مانده ی اعتبار تاریخی خویش را از کف می دهد. گویی ستون هایی که قرن ها بار هویت این سرزمین را بر دوش کشیده بودند، یکی یکی فرومی ریزند و ما در میانه ی این فروریختن، تنها نظاره گریم. در این روزهای تلخ، سوگ بر سوگ می نشیند و اندوه، فرصت تسکین نمی یابد. پس از فقدانِ استاد بهرام بیضایی، هنوز جانِ زخمیِ این سرزمین از سنگینی آن اندوه رها نشده بود که خبر دیگری رسید؛ خبری که تلخی را ژرف تر و خلأ فرهنگی ما را عمیق تر کرد. آن هم در ...
Click
To Read Full Article
