«کاغذ بیخط »؛ فیلمی روشنفکرانه با نگاهی فلسفهگرا
فیلم «کاغذ بی خط» آخرین ساخته ناصر تقوایی است که سال ۱۳۸۰، پس از سال ها سکوتِ این فیلمسازِ صاحب سبک، به نمایش درآمد و به نوعی واپسین حضور جدی او در سینمای ایران بود. فیلم، برخلاف آثار شاخص و سنگین پیشین او مانند «ناخدا خورشید» یا «آرامش در حضور دیگران » از نظر مضمون و ساختار ظاهری به دنیای روزمره و روابط خانوادگی طبقه متوسط شهری نزدیک می شود، اما در لایه های پنهان خود، تأملی فلسفی و اجتماعی در باب نوشتن، هویت و بحران خلاقیت است. «کاغذ بی خط»، جهان بینی تقوایی در قالبی جدید و فلسفه گرا است در واقع بازگشت شاعر تصویر به سینما، بهترین واژه برای ...
Click
To Read Full Article