«چهار صندوق»؛ وقتی قدرت، سازندگانش را به بند میکشاند
دوشب گذشته به تماشای نمایشنامه خوانی «چهار صندوق» بهرام بیضایی به کارگردانی نشستم؛ شبی که برای من فقط یک نمایشنامه خوانی نبود، بلکه فرصتی بود برای دوباره شنیدن صدای هنرمندی که بخش مهمی از تئاتر و سینمای ایران با نام او معنا پیدا می کند. بیضایی از آن دسته هنرمندانی است که نمی توان آثارش را فقط در زمانه ای که نوشته شده اند متوقف کرد. هر بار که یکی از نمایشنامه هایش خوانده می شود، انگار متن دوباره متولد می شود و مخاطب از زاویه ای تازه با جهان او روبه رو می شود. «چهار صندوق» یکی از آن نمایشنامه هایی است که هرچه بیشتر درباره اش فکر می کنم، بیشتر ...
Click
To Read Full Article
