«شمع و چراغارو روشن کنین، امشب عروسی داریم»
ـ وقتی این قسمت از ترانه قدیمیِ شاهرخ، به نام «عروسی» را می شنوم، فکر می کنم چراغ در خانه دیگر فقط چراغ نیست. انگار کسی دارد به خانه خبر می دهد که امشب قرار است اتفاق مهمی رخ دهد. باید خانه را روشن کرد، باید چیزی را از تاریکی بیرون آورد، باید مهمان ها بفهمند این خانه امشب با شب های دیگرش فرق دارد. چراغ در خانه همیشه برای دیدن نیست. عروسی و عزا، هر دو به شکلی ناگسستنی با نور و چراغ گره خورده اند. برای هر دو، خانه و محل برگزاری مراسم جور دیگری روشن می شود؛ چراغ ها خبر می دهند که این شب، شبی معمولی نیست. یک بار نور برای آمدن، شادی و شروع یک ...
Click
To Read Full Article
