درباره «زن و بچه»/ زنی در میانه خشم و خروش و بخشش
اگر «ابد و یک روز» را ملموس ترین و طبیعی ترین بازنمایی روستایی از یک تراژدی خانوادگی بدانیم یا «متری شیش و نیم» را به واسطهٔ شخصیت پردازی دقیق تر و کاراکترهای ماندگارش به خاطر آوریم، هنوز هم جاه طلبی و جسارت فیلمساز در خلق موقعیت ها و لحظات غافلگیرکنندهٔ «برادران لیلا» برایمان جذاب خواهد بود؛ اما «زن و بچه» بیش از هر فیلم دیگری در کارنامهٔ روستایی اثری است که بر ظرفیت احساسی مخاطبانش تکیه می کند و بار عاطفی درام را بیش از آنکه از دل موقعیت ها و شخصیت ها استخراج کند، بر احساسات لحظه ای بیننده بنا می کند. فیلم در بسیاری از لحظات، به جای آن که ...
Click
To Read Full Article
